Drzewo badań

Bezpieczne przystanie, gdzie śmiałkowie się zbierają, handlują i łapią oddech między wyprawami. Bijące serce każdego zasiedlonego świata.

Miasteczka wyrosłe na potęgę, z usługami, których nie da żadna wioska, a domem aukcyjnym jako klejnotem wśród nich.

Kamień związany w karczmie lub mieście, który raz dziennie wzywa właściciela do domu i oszczędza mu długiej drogi powrotnej.

Ciepłe łóżko i palenisko. Śmiałkowie, którzy tu odpoczną, wylogowują się zadowoleni i wracają o wiele ostrzejsi.

Otwórz sklepy dla swoich ludzi. Sprzedają, co znajdą, za monety i kupują, czego potrzebują, utrzymując złoto w ciągłym ruchu.

Wierzchowce na sprzedaż pod jednym dachem. Śmiałkowie kupują tu rumaka i przemierzają świat galopem.

Późne odblokowanie, dzięki któremu stajnie oferują skrzydlate rumaki, a śmiałkowie wzbijają się w przestworza.

Wielka hala targowa, gdzie śmiałkowie handlują między sobą, a ceny rosną i opadają wraz z tłumem.

Skarbiec pod miastem, w którym poszukiwacze przygód przechowują złoto i skarby, dopłacając za miejsce, gdy skarb przerośnie sakwę.

Nazwane postacie i punkty orientacyjne, które ustawisz wszędzie, nadając światu jego bohaterów i ciche zakątki.

Poświęcona ziemia, do której wracają polegli. Stawiaj je blisko niebezpieczeństwa, by śmierć nigdy nie oznaczała długiej drogi powrotnej.

Przystanie i kursujące między nimi łodzie, które wiążą rozrzucone wyspy w jeden osiągalny świat.

Podniebne szlaki między twoimi węzłami. Śmiałkowie płacą za przelot i przecinają mapę w mgnieniu oka.

Wrota do groźnych, instancjonowanych głębin, gdzie śmiała drużyna kopie po najbogatsze łupy.

Głazy przy wejściu do lochu, które przywołują dalekich towarzyszy na próg, zamiast kazać im maszerować.

Obudź dzicz. Dzięki temu potwory dostrzegają intruzów na widok i ruszają w pogoń, zamiast czekać na cios.

Pozwól, by wśród szeregów wyrastali elitarni czempioni: rzadsi, groźniejsi wrogowie warci większej walki.

Ogromne instancjonowane próby dla wielu drużyn naraz, najwspanialsza końcówka, jaką MMO może zaoferować.

Do pięciu trudniejszych wersji każdego lochu lub rajdu dla graczy na limicie poziomu, każda z własną nazwą, kolorem, łupami i progiem wyniku ekwipunku przy wejściu.

Śmiałkowie łączą siły wobec tego, czemu żaden nie sprostałby sam. Społeczny spoiwo żywego serwera.

Statuty wiążące śmiałków w trwałe bractwa, własny sztandar, pod którym się gromadzą i do którego przynależą.

Plecaki i sakwy. W chwili, gdy śmiałkowie mogą nieść łup i monety, budzi się cała gospodarka.

Warsztat wszystkiego, co wypada, sprzedaje się i nosi w twoim świecie.

Broń i pancerz, które zakładają twoi śmiałkowie, widoczna droga do mocy poza samymi poziomami.

Fachy do wyuczenia i złoża do eksploatacji, drugie powołanie, które zasila twoje rynki surowcem i rzemiosłem.

Nadaj każdemu śmiałkowi tożsamość, z własną dozwoloną bronią, pancerzem i postawą.

Dziksze postacie dla twoich klas: kot, wilk, niedźwiedź, ptak i demon, przybierane, gdy wymaga tego walka, i porzucane, gdy się kończy.

Warsztat twórcy zaklęć. Sam napisz zaklęcia i umiejętności swoich klas, ich koszty, czasy rzucania i efekty, a potem patrz, jak śmiałkowie robią z nich użytek.

Daj potworom własne księgi zaklęć. Bossowie zapowiadają wielkie płonące kręgi na ziemi, a śmiałkowie uczą się, czasem za późno, wychodzić z ognia.

Zawieszaj cele na miastach i NPC-ach. Śmiałkowie podejmują wezwanie, tropią cel i wracają po nagrodę, kierując tłum w zakątki, które chcesz ożywić.

Dzienne i powtarzalne zlecenia z własnym czasem odnowienia, stały rytm celów, który sprowadza śmiałków z powrotem.

Przydomki noszone przed imieniem lub po nim, od Sir po Dzielnego, nadawane poprzez zadania. Poszukiwacze przygód noszą najrzadszy, jaki zdobyli.

Grupy, u których warto zapracować na dobre imię. Zadania i zabójstwa budują pozycję, śmiałkowie wspinają się od Przyjaznego do Wywyższonego, a każda ranga może nieść własny tytuł.

Wyczyny, które piszesz sam, od stu ubitych wilków po pierwsze przejście lochu, nagradzane złotem, wyposażeniem, tytułami i wierzchowcami. Ogranicz liczbę zdobywców do jednego, a stanie się Pierwszym w królestwie.

Otwórz bramy dla starć gracz kontra gracz, na całym serwerze albo strefa po strefie.

Areny, którym sam kładziesz posadzkę i stawiasz mury. Drużyny zapisują się u zarządcy kolejki, wchodzą razem i rozstrzygają spór przed żywą tablicą wyników.

Wojna drużyn z celem: walka na śmierć i życie, wzgórze do utrzymania, sztandar do doniesienia do domu albo punkty do kontrolowania, na mapie twojego projektu.

Załóż nowe sztandary, pod którymi zbierze się twój lud i przeciw którym ruszy na wojnę.

Pozwól rywalizującym sztandarom odłożyć spór i wyruszyć razem, mieszane kompanie sięgające ponad podziałem frakcji.

Postaw punkt przejęcia w strefie i pozwól frakcjom o niego walczyć. Zwycięzca bierze całą strefę, z miasteczkami, kupcami i wszystkim, dopóki ktoś mu jej nie odbierze.

Najsurowsza zasada otwartego PvP: polegli zachowują tylko najcenniejsze skarby, a reszta zostaje tam, gdzie padli, czekając na zwycięzcę.

Bojowe powołania, tarcza, ostrze, uzdrowiciel, strażnik, które świat przyznaje, gdy śmiałkowie dojrzewają.

Towarzysze u boku klasy: wilki, niedźwiedzie i dziwniejsze stworzenia, które walczą przy swoich panach, ściągają na siebie gniew wroga lub leczą drużynę.

Jedno życie, naprawdę. Śmiałek w trybie hardcore, który zginie, zaczyna od nowa na pierwszym poziomie, zachowując tylko przyjaciół, a cały serwer o tym wie.

Rozprowadź płycizny po ziemi. Da się przejść, ale spowalniają każdego, kto brnie.

Zamarznięte płycizny. Tam, gdzie zbadałeś wodę, pozwól jej ściąć się w śliskie tafle.

Ułóż rzeki roztopionej skały, które parzą lekkomyślnych i naginają ostrożne ścieżki wokół siebie.

Skażona ziemia, martwe drzewa, nagrobki i głazy. Ubierz zakątek świata w grozę.

Pędzle łąki i błota z ogrodowymi ozdobami, dla łagodniejszej ziemi, która zaprasza, a nie ostrzega.

Pochodnie, skrzynie i beczki, drobny ciepły bałagan, dzięki któremu miasto wygląda na zamieszkane.

Okazała fontanna, która wieńczy zadbany plac i daje twoim ludziom miejsce spotkań.

Posągi, sztandary, sarkofagi, ołtarze i jarzące się kryształy: scenografia, dzięki której każda wyprawa w głąb ma własną historię.

Rozbuduj sprzęt stojący za twoim światem, by więcej śmiałków grało naraz, zanim kolejki do logowania zepsują nastroje.

Otwiera stronę Wsparcia obok Oficjalnego forum. Gracze wysyłają zgłoszenia, gdy utkną, zauważą bota, kwestionują płatność lub odwołują się od bana, a tempo twoich odpowiedzi wpływa na twoją reputację.

Zatrudniaj Mistrzów Gry za tygodniową pensję. Teleportują się do graczy ze zgłoszeniami, sprawdzają oznaczonych przez ciebie graczy i przeczesują twój świat w poszukiwaniu botów.

Pokazuje, jak podejrzanie wygląda każdy gracz, oznacza ustawione transakcje w Domu Aukcyjnym i szacuje, ile kosztują cię boty i sprzedawcy złota. Wymaga Szkolenia GM.

Skraca o połowę czas, jaki Mistrz Gry spędza na każdej wizycie, więc kolejka wsparcia pustoszeje, zanim forum to zauważy. Wymaga Szkolenia GM i Zgłoszeń wsparcia.

Nazwane dodatki, które odsuwają granice budowalnego świata i podnoszą maksymalny poziom, każdy z nich nowym rozdziałem dla twoich śmiałków.